Na de lastige tweede kwam de altijd lastige derde plaat van onze vrienden van traumahelikopter. Waar de eerste een mokerslag van een statement was, de tweede spannend en dapper op zoek ging naar nieuwe wegen binnen de door henzelf aangegeven grenzen, is deze derde een meesterlijke verkenning van dat tamelijk minimale speelveld. Elke vierkante centimeter…

Lees meer

Jawel, alweer een Nederlandse artiest, en niet de laatste. De meesten van u zullen Berend Dubbe, alias Bauer, kennen als voormalig drummer van Bettie Serveert, onder de naam Bauer maakte hij al tien jaar lang geen plaat meer (tussendoor nog wel een lounge crooner versie van de eerste Velvet Underground lp onder de naam Bud…

Lees meer

Voor zover we na kunnen gaan is Alcest nog niet eerder opgedoken in onze jaarlijsten. En waarschijnlijk ook de eerste Franse artiest die we een eervolle vermelding gunnen. Dat komt omdat Alcest (zanger/gitarist Neige en drummer Winterhalter) de laatste jaren steeds rustiger  platen uitbrachten, en daar raakten we wat op uitgekeken. Maar op Kodama zijn…

Lees meer

Ook bij Trouble in Mind houden ze wel van een potje jingle jangle gitaren en als het moet zoeken ze ze in Australië want daar zijn er genoeg momenteel. Chook Race lijkt vooral geïnspireerd door bands op het legendarische Flying Nun label, The Bats!, en door The Go-Betweens, met name door het licht ontregelende aspect…

Lees meer

Tja, DE KAT. Een Gronings fenomeen waar we U graag veel meer over zouden vertellen, maar het is allemaal nogal in nevelen gehuld. DE KAT twittert niet, de Facebook pagina wordt slechts door fans onderhouden, een interview moeten we nog tegenkomen, maar toch weet DE KAT steeds op te duiken op hippe plekken door het…

Lees meer

Australische bands doen het bovenmatig goed bij ons. Ons soort Australische bands zit behoorlijk vaak precies op het juiste kruispunt aan invloeden van Flying Nun, Velvet Underground, Engels mid jaren ’70 DIY jingle jangle. Maar Zerodent, uit Perth, zit net even in een ander hoekje. Bij Zerodent denken we naast die TV Personalities ook aan…

Lees meer

Ulver. Ook geen bekende naam in de meeste huishoudens. Geesteskind van de Noor Kristoffer Rygg aka Garm. Debuteerden met Bergtatt, een klassieker in het black metal genre , maar keerden nooit terug naar die sound, sterker nog, binnen de kortste keren was er geen metal meer te bekennen op een Ulver plaat, maar kwam men…

Lees meer

Termen die we dit jaar vaak gebruikten ter omschrijving van bepaalde platen: ‘jingle jangle’, ‘DIY’, ‘Television Personalities’. En op Real Numbers zijn ze allemaal van toepassing. Lekker puntige popliedjes boordevol melodie, precies genoeg garage ‘bite’, lekker melancholieke vocalen, meestal ergens rond de twee minuten en wat ons betreft bijna allemaal singlewaardig. Liedjes die soms ook doen…

Lees meer

Ja, we weten het: deze plaat is eigenlijk van eind 2015, maar werd hier pas in de eerste weken van 2016 uitgebracht, dus vandaar. In eerste instantie stond dit bij ons in de metal bak, maar dat was een foutje. Dying Surfer heeft nog wel stevige stukken aan boord, waaronder de dik 8 minuten stoner…

Lees meer

Mooie combi met de plaat van Unloved, die op nummer 30 van onze jaarlijst stond. Dit is de tweede plaat van Sugar Candy Mountain, uit Oakland, Ca. Heerlijke jaren ’60 popliedjes waarop het goed wegdromen is terwijl de wereld om je heen aan het wegzweven is. ‘Trippy space-age psychedelic pop that sounds like it could…

Lees meer