# 10 Headroom – Head In The Clouds (Trouble in Mind)

Ja, voor ons zelf is het ook wel een verrassing dat deze plaat zo hoog is geëindigd in onze jaarlijst. Doorgaans staan platen op Trouble in Mind vol met liedjes die op de een of andere manier ontleend zijn aan een bepaald deel van het oeuvre van The Velvet Underground. Deze minder. Deze lp van…

Lees meer

#11 Het Combo Koedijk – Donderjagen Met … (Kuriosa Records)

Huh? Wie? Tja, deze plaat is misschien wat lastig uit te leggen aan hen die westelijk van Barneveld wonen, maar voor de rest, of tenminste zij die opgegroeid zijn met etherpiraten en Duitse TV zal dit makkelijker te plaatsen zijn. Even een kleine uitleg: Het Combo Koedijk uit Meppel e.o. is weer een  band rond…

Lees meer

#12 Justin Townes Earle – Kids In The Street (New West Records)

Zoon van Steve, vernoemd naar Townes Van Zandt, niet zo heel vreemd dat Justin als tiener al verslaafd was aan harde drugs en opgroeide voor galg en rad. Getuige het nummer 15-25 op deze plaat had hij op dit moment net zo makkelijk een lange gevangenisstraf uit kunnen zitten in plaats van een redelijk succesvolle carriere…

Lees meer

#13 Godspeed You! Black Emperor – Luciferian Towers (Constellation Records)

Voor zover we ons kunnen herinneren heeft er nooit een GY!BE plaat in onze jaarlijst gestaan. Wel, bij deze dan, zo’n 20 jaar na het debuut van dit radicale Canadese collectief , sinds jaar en dag grote jongens in het postrock genre. Nu waren hun vorige platen ook niet zo “draaibaar” als deze Luciferian Towers. De…

Lees meer

# 14 Warm Soda – I Don’t Wanna Grow Up (Castle Face / Fuzz City)

Ah, Matthew Melton. Wat een mannetje is dat. Em Warm Soda, wat een powerpop band was dat. Dit, de vierde en laatste en veruit beste Warm Soda plaat, is een soort culminatie van alles waar Melton zijn powerpop uitingen goed in waren. Nummers zo verschrikkelijk catchy dat ze nagenoeg allemaal wel op single hadden gekund.…

Lees meer

# 15 The Dream Syndicate – How Did I Find Myself Here? (Epitaph Records)

Als je ons ergens de afgelopen decennia had gezegd dat wij in 2017 een plaat van The Dream Syndicate in onze jaarlijst zouden hebben staan, hadden wij heel hard gelachen. Welke band maakt nou 29 jaar na zijn vorige plaat iets relevants? En bovendien, bands waarvan de glorietijd ruim drie decennia achter ons ligt, daar…

Lees meer

#16 Jason Isbell and the 400 Unit – The Nashville Sound (Southeastern Records)

Hoe is het mogelijk. Op het Take Root festival vorige maand overlapte het optreden van de #17, Eilen Jewell voor een gedeelte de show van #16, Jason Isbell. Toeval. Jason Isbell is al vaker voorbijgekomen in onze lijst (2013), de voormalige Drive-By-Trucker was altijd al een favoriet, met zijn hartverscheurende (vaak) ballades. Nu ging het de laatste jaren…

Lees meer

# 17 Eilen Jewell – Down Hearted Blues (Signature Sounds)

Ze is al ruim een decennium platen aan het maken maar haalde nog nooit onze eindejaarslijst. Tot nu. En dat met een plaat vol covers. Op Down Hearted Blues dook Jewell in de rhythm & blues uit het zuiden van de Verenigde Staten, met nummers van o.a. Charles Sheffield, Big Maybelle, Otis Rush. Little Walter…

Lees meer

#18 Afghan Whigs – In Spades (Sub Pop)

Inderdaad, onze Eindejaarslijst wijkt nogal af van de iets meer “gezaghebbende” publicaties, zo hebben we dit jaar met de Pitchfork Top 50 geen enkele doublure, en ook zal je zien dat er maar eentje van de OOR Top 10 ook opduikt in onze lijst. Bij ons telt het niet zo zwaar of een plaat al dan niet…

Lees meer

# 19 Conor Oberst – Salutations (Nonesuch Records)

Eerst hadden we de kale uitgeklede, min of meer solo uitvoeringen, hier hebben we de bandversies. Eerst hadden we Ruminations, nu Salutations. Vorig jaar haalde Conor Oberst nipt onze top 31 met Ruminations, nu doet hij dat ruimschoots met Salutations. Wat best gek is eigenlijk want in eerste instantie vielen de bandversies ons wat tegen…

Lees meer