#21 Osees – Protean Threat (Castle Face Records)

Wonderbaarlijk genoeg hebben de Oh Sees tot nu toe nog nooit onze eindejaarslijst gehaald. Dat is niet omdat we ze niet goed vinden, maar we vonden het toch vooral altijd vooral live een meer dan overtuigende band. Het probleem met de platen is wat ons betreft ook dat het er wel heel erg veel zijn…

Lees meer

#23 Kvelertak – Splid (Rise Records)

Kvelertak is een grote band in eigen land, maar slechts een cultband buiten de Noorse grenzen. Dat zou nu eindelijk eens moeten veranderen, het is een geweldige live band, met maar liefst drie gitaristen, hebben nog nooit een slechte plaat gemaakt en ook deze vierde, Splid, gemaakt met een nieuwe zanger is (weer) zo goed…

Lees meer

#24 Protomartyr – Ultimate Success Today ( Domino)

De vijfde Protomartyr lp (b)leek gemaakt voor dit jaar. Dit was toeval maar op een wonderbaarlijke manier weet Ultimate Success Today op allerlei manieren precies de juiste toon te raken voor het jaar des Heren 2020. De vorige plaat werd door de pers enthousiast onthaald maar viel ons een beetje tegen. Maar blijkt met de…

Lees meer

#25 Drive-By Truckers – the Unraveling (ATO Records)

Drive-By Truckers platen zijn meestal wel goed, maar sinds het in de USA wat minder gaat, worden de DBT lp’s beter. Vooral boegbeeld #1 Patterson Hood maakt zich erg kwaad over slachtingen onder scholieren, white supremacy en alles wat met Trump te maken heeft in nummers als Babies in Cages en Thoughts and Prayers (‘stick…

Lees meer

#26 North Americans – Roped In (Third Man Records)

Een plaat waar we eigenlijk niet zoveel over te zeggen hebben. Gelukkig heeft de artiest dat zelf ook niet. Roped In is namelijk geheel instrumentaal. Patrick McDermott zegt het allemaal zonder woorden en met enige hulp van ‘american primitive’ vrienden als William Tyler en Mary Lattimore – op de harp. Een plaat van mooie wijdse…

Lees meer

#27 Thurston Moore – By The Fire (Daydream Library Series)

Thurston Moore is altijd productief geweest en ook na de implosie van Sonic Youth zit de vaart er goed in, met eens in de zoveel jaar een plaat die niet geteisterd wordt door extreme noise en verregaande experimenteerdrift. By The Fire is weer zo’n “gewone” Thurston Moore plaat, met voor de helft Sonic Youth-achtige nummers…

Lees meer

#28 The Men – Mercy (Sacred Bones)

Vanaf hun tweede plaat, Leave Home, waren deze New Yorkers kind aan huis in de onderste regionen van onze eindejaarslijst (vanaf 2011 een 29e, 31e en weer een 29e plaats) om vanaf 2014 te verdwijnen uit de lijst. Misschien waren we een beetje in de war vanwege de radicale koerswijzigingen, van kwaaie hardcore richting pastorale…

Lees meer

# 29 The Whiffs – Another Whiff (Dig Records)

Monster van een hedendaagse (power)pop plaat. Er komt veel jaren ’70 spul in deze hoek opnieuw uit en er komt ook veel nieuwe muziek in deze hoek uit. En af en toe zit er eentje bij die er met kop en schouders bovenuit steekt en vanaf de eerste draaibeurt en de eerste seconde klinkt als…

Lees meer