------------------------------------
Zien wat er van dag tot dag bij ons binnenkomt? Kan nu! En wel op onze weblog. Kijk HIER.
-----------------------------
Iets bestellen? Stuur even een mailtje naar elpee-groningen.
met je wens en wij laten per ommegaande weten of we het in huis hebben en zo nee hoe snel we het weer kunnen hebben, wat het kost inclusief minimale porto en hoe eventueel te betalen.
-------------------------------------
We twitteren ook! Volg ons via deze pagina!
Kijk voor lopende midprice acties onderaan deze kolom!
Flink stel recente toptitels nu op onze Aanbiedingen pagina!
Nieuwe en recente cd's van o.a. Howler, Nada Surf, Guided By Voices, Hospital Bombers, Blaudzun, Lisa Hannigan, Maccabees, Alkaline Trio, Enter Shikari, Laura Gibson, Johnny Throttle, Rats on Rafts, Alcest, Black Keys, Nightwish, White Denim, Mark Sultan, Ambeon, Are You A Lion, Giant Sand (meer reissues), Lemonheads, Jim Lauderdale, Voivod, Ty Segall, Adele (live), Chris Cornell, Calexico (rarities), Gorillaz (singles), Sound of the South box, Lefties Soul Connection, Mike Patton, Tegan & Sara (live), Angels & Airwaves, Daan, Meshell Ndegeocello, She & Him, Atlas Sound, George Harrison, Cass McCombs, Puscifer (Tool man), Laura Veirs, Jeffrey Foucault, Tom Waits, Beach Boys, Bush, Florence & the Machine, Di-rect, Baby Woodrose, Lou Reed/Metallica, Megadeth, Sick of it All, Rodney Crowell, Coldplay, Black Country Communion (2dvd), Jesus & Mary Chain (re van debuut), Suzy Y Los Quattro, JC Brooks, Veronica Falls, Wende, Wolfendale, De Wereld Draait Door Recordings, Awkward I, Alter Bridge, Black Box Revelation, Phil Spector box,The Gaye Blades, Tommy Ebben, The Field, Noel Gallagher, Gare Du Nord, Geike (Hooverphonic zangeres), Loney Dear, M83, New Found Glory, Real Estate, Sonja Van Hamel, Zola Jesus, Bjork, Wild Billy Childish, Evanescence, Fungi Girls.
De 234 interessantste platen van 2011 volgens ons staan HIER.
----------------------------------
DE 171 interessantste platen van 2010 volgens ons staan HIER
------------------------------------
Nieuwsgierig naar onze favoriete 165 cd's van 2009? De lijst staat HIER!
_______________________
Nieuwgierig naar onze
favoriete 142 cd's van 2008? De lijst staat HIER!
----------------------------------
Stel mooie titels nu tijdelijk in de midprice! Kijk op de aanbiedingenpagina!
----------------------------------
Black Keys – el camino
|
Howler – america give up
|
Nada Surf – the stars are indifferent to astronomy
|
Blaudzun – heavy flowers
|
Beach Boys - Smile
|
Tom Waits – bad as me
|
Atlas Sound – parallax
|
Spinvis – tot ziens justine keller
|
Calexico – road atlas 1998 – 2011
|
The Sound of the South – v/a (4cd)
|
Wilco – the whole love
|
Still Corners – creatures of an hour
|
The Jesus & Mary Chain – psychocandy
|
|
The Gaye Blades – s/t
|
Real Estate – days
|
Dan Mangan – oh fortune
|
Rifles – freedom run
|
Girls – father son holy ghost
|
Male Bonding – endless now
|
Ry Cooder – pull up some dust and sit down
|
Rats On Rafts – the moon is big
|
De Dijk – scherp de zeis
|
Beth Hart & Joe Bonamassa – don’t explain
|
Crystal Antlers – two-way mirror
|
Dirty Beaches – badlands
|
Wooden Shjips – west
|
The War on Drugs – slave ambient
|
Larry Jon Wilson - New Beginnings/ Let Me Sing
|
Stephen Malkmus – mirror traffic
|
Portugal. The Man – in the mountain in the clouds
|
Midwest Beat – gone not lost
|
Woods – sun and shade
|
John Paul Keith – the man that time forgot
|
Bon Iver - Bon Iver
|
Milk Maid – yucca
|
Black Lips - Arabia mountain
|
Dwarves – born again with..
|
Arctic Monkeys – suck it and see
|
Chad Vangaalen – diaper island
|
People’s Temple – sons of stone
|
XRAY Eyeballs - Not Nothing |
Tamikrest – toumastin
|
Bass Drum Of Death – Gb city
|
Feelies – here before
|
Bo Diddley– beach party
|
Shannon & the Clams – sleep talk
|
Bill Callahan – apocalypse
|
Nolan Strong & the Diablos – for old times sake
|
|
Panda Bear – tomboy
|
Hollies – Clarke, Hicks & Nash years: the Complete Hollies
|
Davila 666 – tan bajo
|
Papercuts – fading parade
|
Hunx and his Punx – too young to be in love
|
|
Lucinda Williams – blessed
|
The Vaccines – what did you expect from the Vaccines?
|
Iron & Wine – kiss each other clean
|
Tu Fawning – hearts on hold
|
Eerste plaat van 2012 die we elke dag een paar keer draaien. Jonge band uit Amerika, Minneapolis, die in Engeland nogal gehypt wordt op basis van slechts één single. Dat is meestal onzin en vaak ook jammer. Gelukkig maakt Howler de verwachtingen meer dan waar met een zeer overtuigend en zelfverzekerd klinkend debuut. De bestanddelen zijn bekend, Strokes, maar dan met de levenslust van een stel jonge honden, Jesus & Mary Chain, maar dan zonder de feedback, klein vleugje latere Ramones, maar het brouwsel is meer dan geslaagd. De plaat klinkt erg goed, lekker pittige produktie, en de meeste nummers zijn zonder meer goed. Doet ons qua sfeer ook wel denken aan het beste werk van bands als Mando Diao. Niet dat het daar op lijkt maar allebei maken ze met bekende bestanddelen iets wat goed genoeg is om op eigen benen te staan. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Zoveelste geslaagde poplaat van Nada Surf. Een band die op het eerste gehoor altijd luchtig en vluchtig overkomt maar ondertussen een heel oeuvre heeft opgebouwd met mooie pure popsongs waarin meestal precies de juiste dosis melancholie zit ingebouwd. Met hun vorige plaat, bestaand uit louter covers, legden ze een beetje hun roots bloot en die bleken een stuk dieper te liggen dan je zou denken. Precies dat is wat Nada Surf tot een bijzondere band maakt. Eerste oplage heeft een bonus cd met een paar akoestische nummers.. €17,90 (ook op vinyl leverbaar)
Inmiddels een en al aandacht voor Blaudzun. Zeg maar de Nederlandse Sixteen Horsepower met deze plaat, zijn doorbraakplaat. ‘De
Misschien muzikaal iets minder avontuurlijk dan eerdere Atlas Sound platen maar Bradford Cox kon hier toch wel eens een groter publiek mee gaan bereiken. Behoorlijk toegankelijke en sfeervolle liedjes. Ingetogen gezongen, met lekker rustig borrelende achtergrondjes en met een aantal flink aanstekelijke melodietjes verstopt tussen de nummers. ‘Parallax, de derde plaat die hij als Atlas Sound volspeelde en zong, is zijn beste tot nu toe. Parallax is van begin tot einde spannend, en bij vlagen betoverend’ vindt Gijsbert Kamer in De Volkskrant, in een vier sterren recensie. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Nieuwe Spinvis is met voorsprong zijn beste werk tot nu toe. Vijf sterren recensies alom. Vijf sterren in De Volkskrant: “Twaalf strak gecomponeerde liedjes doordrenkt met melancholie. Ieder liedje bevat van die zinnetjes die je niet meer loslaten, en dan zijn er nog de verbluffend rijke arrangementen, die net als de teksten vooral opvallen door de zorg aan de kleinste details. Muzikaal is de plaat afwisselender en grootser georkestreerd dan eerder werk. Iedere vrolijke noot kent een keerzijde, maar in alle treurnis ontkiemt iets van hoop. Met razendknappe muziek en zeldzaam mooie teksten”. Een wat uitgebreid citaat wellicht maar zo is het en we hebben er weinig aan toe te voeger. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Naast de vele reguliere cd’s, heeft Calexico de afgelopen 20 jaar ook vele gelimiteerde tour cd’s uitgebracht, alleen te koop vaak bij hun concerten. 16 van de mooiste nummers staan verzameld op deze cd. 
Behoorlijk geslaagde box met country soul, samengesteld door Leo Blokhuis. Muziek uit de zuidelijke staten van Noord Amerika, op de grens van gospel, country, rhythm & blues en soul. Bijna 100 nummers, eigenlijk geen slecht nummer te vinden. In een paar verhalen probeert Blokhuis de invalshoeken van de box te schetsen en elk nummer krijgt ook nog een eigen verhaal. Muzikaal net ietsje minder rauw dan die fabuleuze Fame box op Ace, en wat knulliger geschreven allemaal en in een superonhandige verpakking, maar eigenlijk wel net zo draaibaar. 4cd/ €39,90
De nieuwe Wilco is door menigeen al briljant genoemd. Zelf worstelen we er nog wat mee. Eerlijk gezegd is ie grotendeels wat minder experimenteel dan we een tijdje van ze gewend waren. Iets minder spannend en veel meer een aangenaam wegluisterende liedjesplaat, op het begin en einde na. Zo biedt de nieuwe Wilco op the Whole Love voor elk wat wils en is deze plaat eigenlijk een doorsnee van wat ze de afgelopen tien jaar gedaan hebben. Halverwege draait het eerste nummer draait zich opeens om en verandert van een rustig liedje in eentje waarop Nels Cline de gitaar laat scheuren. I Might zou je bijna een popsong kunnen noemen in de stijl van de oude Nick Lowe (op zich niet zo raar dat ze zijn I Love My Label recentelijk coverden). Wilco blijkt op the Whole Love vooral van alle markten thuis. We krijgen er niet echt vat op maar tegelijk is dat misschien ook wel de kracht van deze plaat. €15,90 
Erg mooie en sfeervolle plaat, waar vooral de stem van Tessa Murray erg bepalend is. Muziek die voorbijtrekt als sluierbewolking, zoemend, sluimerend, fluisterend. Maar voordat het wegzweeft komt er een orgeltje voorbij, of een scheurend gitaartje dat je even bij de les houdt en er een lekker dreigend element aan toe voegt. Wij moeten vooral denken aan 4AD bands als Cocteau Twins of iets als Stereolab. Op Subpop. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Aan de éne kant jammer dat Norton het debuut van The Gaye Blades alleen op vinyl uitbrengt, jammer voor cd kopers, aan de andere kant maakt het ons ook weer helemaal niets uit eigenlijk. Het debuut van The Gaye Blades, een soort gelegenheidsband van Jared Swilley van The Black Lips, is hoe dan ook een geweldige plaat. Nog veel beter dan we op basis van de singles tot nu toe durfden te hopen. Black Lips-stijl garagerock & roll maar dan ferme wortels in vooral de jaren ’50 tiener doowop rock & roll, gemengd met girlgroup vibes en sixties garagerock. Het is verrassend genoeg ook nog eens verrekte goed en helder en hard geproduceerd. Tien liedjes, 5 op de kant en 5 op de b kant, en alle tien echt geweldige goed. Vijf sterren plaat dus. €16,90 (alleen vinyl)
Rustige, sfeervolle gitaarpopliedjes met hoge graad van melancholie en een sfeer van zorgeloosheid. Denk muzikaal een beetje ingetogen Feelies, beetje ingetogen Chills. Sprankelende gitaren en samenzang die heel af en toe een vleugje Byrds geur heeft. Een 
Nieuwe plaat van van man die met elke plaat meer mensen weet te bereiken. De man zich evenzeer beïnvloed te zijn door Nick Drake als The Beatles. Zijn muziek zit er ook mooi tussen in. Een Leonard Cohen-achtige stem, soms flink orkest met veel strijkers erachter, gedaan door dezelfde man die dat ook deed voor The Crane’s Wife van The Decemberists) dat soms ook zo maar ineens helemaal stilvalt. Denk een beetje aan de stijl van Godspeed!YBE. Alles bij elkaar een bijzondere plaat, afwisselend groots en intiem folky. Kon wel eens een hitje worden. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Een van de meer onderschatte bandjes van de laatste jaren. No Love Lost was een geweldige plaat, extreem catchy popliedjes met de sfeer van Madness en het typisch Engelse van Paul Weller in diens Jam tijd. Freedom Run klinkt iets ‘volwassener’ en is net iets minder instant catchy. In een 8/10 recensie schrijft de NME ‘this third album is as good a guitar-pop set as you’ll hear all year: bright harmonies, brighter guitars, string stabs, handclaps and every classic songwriter trick in the book’. Ook Freedom Run is typisch Engels qua sfeer, de vocalen hebben weer dat mooie herfstige, melancholieke sfeertje van Madness. Net iets minder pit dan No Love Lost maar weer een mooie plaat. €13,90 (ook op vinyl leverbaar)
Veel bands van de Amerikaanse golf die een jaar of 3, 4 geleden de kop op stak, hebben voor hun nieuwe platen gekozen voor echte studios, een heldere productie en een bijzonder toegankelijke sound. Album van Girls was nog een soort fragmentatiebom, een geweldige fragmentatiebom, op FSHG schiet Girls grotendeels heel gericht richting zomerse, opgewekte Californische zomerpop. Misschien wat minder spannend maar extreem draaibaar en geschikt voor een breed publiek. Lekker lange plaat ook, zal veel journalisten goed doen die altijd zeuren dat een cd ‘maar’ 30 minuten duurt – wij vinden dat meestal lang genoeg, met de nodige lange nummers, een paar keer zelfs boven de zes minuten. Daarin is ook plek voor iets meer smerige gitaren, naast de bijna fluisterend zingende Christopher Owens. En helaas zijn er ook een paar mindere broeders tussendoor geslopen. Paar draaibeurten had ie bij ons wel nodig en ondanks de waanzinnige 
Het debuut van Male Bonding vorig jaar was misschien wel de meeste frisse insteek in het grunge genre in een heel decennium. En dat door een stel jonge gasten. Op hun tweede, ook op Subpop, verlaten ze echter het grungepad volledig en gaan voor een prima popsound. En dat bevalt ons behoorlijk goed! Pitchfork ook want die geven een 
Laaiende recensie al om voor de nieuwe Ry Cooder. De boze Ry wordt in OOR en Uncut 2012 onthaald op termen als ‘een hoogtepunt in zijn carrière’ en ‘één van zijn beste platen ooit’. De recensieverzamelsite 
Debuut elpee van band uit Rotterdam op het Subroutine label. Enorm refererend aan de alternatieve muziek uit Engeland aan het begin van de tachtiger jaren. ‘Vier jongens die doen vermoeden dat het weer 1981 is. En dat is in hun geval een compliment, want zij combineren juist die elementen als een hysterische saxofoon, nerveuze funky gitaren en een donkere neurotische stem, die je echt al dertig jaar niet bij elkaar hoort’ aldus De Volkskrant. En ‘hun debuutalbum raakt precies dat juiste gevoel van opwinding en spanning van de beste postpunk bands dertig jaar geleden. En op een merkwaardige manier klinkt het toch ook weer heel eigentijds’. Flinke complimenten voor een plaat die ook in Engeland behoorlijk enthousiast onthaald wordt. €16,90
Na het ongelooflijk sneu afgelopen avontuur vorig jaar met Solomon Burke was het even afwachten of De Dijk zich zou kunnen herpakken. Maar op basis van Scherp De Zeis kun je alleen maar concluderen dat ze meer hebben gedaan dan dat. Ze hebben misschien wel de plaat van hun carriere gemaakt. Zonder Burke, maar al het soulgevoel van hem hebben ze er wel in gelegd. Dat vindt ook De Volkskrant: “Het spelplezier spat ervan af, het wordt allemaal niet te mooi gemaakt. Rauwe rhythm & blues, afgewisseld met dampende soul, gespeeld op het scherpst van de snede. Een van de urgentere platen uit hun oeuvre”. Het is bijna alsof De Dijk het verdriet van de ervaring met Solomon Burke nodig had om het echte soulgevoel te krijgen. €18,90 
Plaat met louter covers en goed gedaan ook allemaal. Originelen komen uit een breed spectrum, Tom Waits, Melody Gardot, Lowel Fulson, Billie Holiday, Etta James, Brook Benton bijvoorbeeld. Bonamassa scheurt lekker op zijn bluesgitaar maar het is wat ons betreft vooral Beth Hart die de show steelt. Waar haar eigen werk ons nog wel eens te cliche is, blijkt hier dat haar stem toch ook verrekte geschikt is blues en soul materiaal. Waardoor zelfs de miljoenste versie van I’d Rather Go Blind er overtuigend uitkomt. Goed geslaagde samenwerking. €17,90 (ook op vinyl leverbaar)
Zeer intrigerende plaat van dit gezelschap. Meerdere stijlen door elkaar. Van screamo tot noisy grunge tot psychedelica. En de plaat eindigt met een nummer dat zich na twee minuten ontwikkelt tot een echte popsong, Dog Days. Maar alles bij elkaar opgeteld klopt het geheel als een overtuigende bus. Goeie productie ook van legendarische Seattle/Subpop huisproducer Jack Endino die er prima in geslaagd is lucht biedende openingen te schieten in een dichtgeplamuurde wall of noise. Spannende, opwindende en afwisselende plaat. ‘prog psych with all the boring parts sucked out’ aldus 
De 
Nieuwe plaat van één van onze favoriete bands van de laatste jaren. Met de plaat wel iets minder extreem maar subtiel verschiet het kleurenpalet ook per release, wat het wel zo spannend houdt. De eerste singles waren echte krautrock klassiekers, de debuutplaat iets ingetogener met meer orgel en wat meer Jim Morrison/ Doors-achtige vocalen. Op Dos werden de gitaren weer wat opgevoerd en op de derde officiële plaat hebben ze de boel in de meest pure popvorm tot nu toe gegoten. Minder drone, meer song georienteerd maar toch hypnotiserend en bezwerend. En dat maakt West tot een uiterst draaibare plaat voor een breed publiek. Alle aspecten uit hun sound tot nu toe komen wel langs wapperen. Gelijk from the get go gaat het los, de sound staat vanaf de eerste seconde als een huis. Scheurende gitaren, jankend orgel, flinke echo op de vocalen. ‘enervating, sunbaked and, for all that, rather thrilling’ aldus de Engelse 
Langverwachte tweede plaat van dit gezelschap wordt overal laaiend ontvangen. ‘Hypnotiserend’ noemt De 
Eindelijk opnieuw uit, en wel in een 2-op-1 cd, de eerste 2 platen van Larry Jon Wilson uit mid jaren ’70 op het Monument label. 35 jaar lang collector’s items en alleen in 2000 heruitgebracht op cd door See For Miles, ook al zeldzaam. Must have voor fans van Tony Joe White en andere broeiïerige ‘funky soul groove’ artiesten. 
Pavement man met wat volgens Gijsbert Kamer in De Volkskrant zijn meest geslaagde plaat is. “Feit is dat Mirror Traffic Malkmus beste plaat is die hij onder eigen naam uitbracht. Mirror Traffic is een ijzersterk pop-album waarop Malkmus eigenlijk alles wat Pavement zo goed maakte, in praktijk brengt. Samen met Beck heeft Malkmus eindelijk een plaat gemaakt die zich met het beste van Pavement kan meten.” En 
Alles met een soort kopstem gezongen waardoor we de hele plaat aan Prince moeten denken, maar dan zonder de funk uiteraard. Onschuldige, ongevaarlijke edoch meeslepende popliedjes die wel eens een heel groot publiek aan zouden kunnen spreken. Hun zesde plaat is dit al en hun eerste voor wat voorheen een grote platenmaatschappij heette, Atlantic in dit geval. Mocht dat nog hetzelfde effect hebben als vroeger, dan is dit het moment waar PTN, uit Alaska trouwens, dat groter publiek zou moeten bereiken. 
“Woods is een eigenaardig duo dat gemakkelijk ontroert, de meisjes achter in de zaal zacht laat snikken” aldus laat de platenfirma weten. Prima plaat met alles erop en eraan. Van bijna folk-rock tot lekkere fuzz. Het is wel een soort moderne ‘eerie’ folkrock maar met een mooie twangy produktie, en zonder dat ze de wat meer lawaaiierige aspecten uit de weg gaan. Mooie melancholieke ondertoon zit ook in de meeste liedjes. De meer sunshine pop nummers refereren aan de jaren ’60. En erg verrassend en bijzonder aangenaam verrassend zijn de twee behoorlijk lange, bijna krautrock stijl instrumentale nummers. ‘Out of the Eye" is a Krautrock homage constructed from the basic ingredients of Neu!'s "Hallogallo”, but slowed down by a third and with a Middle Eastern tinge in the guitars’ volgens 
De meningen zijn verdeeld over de nieuwe Bon Iver? Daar kunnen we ons wel iets bij voorstellen. Bon Iver's eersteling, For Emma, Forever Ago was een behoorlijk intense plaat over verloren liefde opgenomen in een hutje in Wisconsin. Behoorlijk kaal ook, met veelal slechts Justin Vernon's gitaar of piano en heel veel opelkaargestapelde vocalen. Een echte cultplaat die velen heel dierbaar is. De nieuwe titelloze plaat is veel meer een plaat vol orkestrale pop, met meer instrumentarium, meer elektronica en nog veel meer ge-autotunede vocalen ,waar we al op voorbereid waren middels het nummer Woods op de Blood Bank EP , wat hem nog een leuke gastrol op de laatste Kanye West plaat opleverde. Nu we het toch over Kanye's laatste hebben: de eerste en laatste minuten op deze Bon Iver plaat hadden prima gepast op dat meesterwerk. Noem het pretentieus, ambitieus, over-the-top , en ok, de songs hebben lang niet zo'n emotionele impact als die op For Emma, maar het is wel een mooi geheel: rustgevend, hynotiserend en razend verslavend. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Deze jongens komen voort uit een andere band, die we al lang vergeten waren. En Yucca is misschien niet eens zo’n opvallende plaat. Maar sinds we een maand voor de officiële release de promo in de winkel hadden heel erg vaak en met veel plezier gedraaid. Dus kunnen we niet anders concluderen dan dat dit een hele fijne plaat is. Met een paar enorme hits erop. En de rest kan heel goed meedoen in de shoegaze eredivisie. Het is niets vernieuwends allemaal maar wel heel erg goed gedaan. Op Fat Cat. €16,90 (ook op vinyl)
Laten we maar met de deur in huis vallen: we hadden niet verwacht dat de samenwerking tussen de Black Lips en Mark Ronson, producer van oa Amy Winehouse' doorbraakplaat Back to Black, zo'n geweldige popplaat op zou leveren. Alles klinkt volledig als The Black Lips en tegelijk is het met voorsprong de meest commerciele plaat die ze ooit gemaakt hebben. Als ze hiermee niet doorbreken naar een groter publiek, dan gebeurt het nooit meer. Wij horen in elk geval stapels potentiële hits hier. Alles klinkt net iets gepolijster dan de garagesound tot nu toe dus waarom niet? We lazen ergens dat deze plaat luisterde als een Best Of en dat lijkt ons een groot compliment. Als we één band een doorbraak gunnen, dan is het wel de Black Lips. Laat het hier maar mee gaan gebeuren dan. Volgens de nodige recensies de beste plaat die ze ooit gemaakt hebben. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Is me dat even een fijne verrassing: komen de Dwarves in 2011 zomaar met hun beste plaat sinds Blood Guts and Pussy. Waar op de latere platen nog wel eens wat mislukte pogingen tot vernieuwing ‘stonden, is dat hier godzijdank geheel teruggedraaid. The Dwarves doen waar ze zo ongelooflijk goed in zijn: razend snelle, enorm catchy punkrockpop songs spelen, met bij voorkeur teksten die niet op de radio kunnen. De eerste regel van de plaat is: let’s get high and fuck some sluts en dan zijn we weer thuis. Dus radiohits zullen het niet worden maar los daarvan horen nummers als Working Class Asshole Fuck You Till You Die tot het beste wat The Dwarves ooit gemaakt hebben. En zo staan er nog wel een paar op. Topper! Cd plus dvd. €14,90 (ook op vinyl leverbaar)
Vierde en misschien wel cruciale plaat in de carriere van The Arctic Monkeys. Twee glorieuze platen, een wat mislukte derde en dan nu deze. De vraag was welke kant de band op zou gaan. En het antwoord blijft vooralsnog een beetje hangen. Suck it and see is duidelijk beter geslaagd dan Humbug, flink betere nummers ook, die als ze in een hoger tempo zouden worden gespeeld ook beste op de eerste twee hadden gekund. En in minstens de helft van de nummers is het geniale gevoel voor melodielijntjes van Alex Turner ook wel duidelijk hoorbaar. Vier sterren in de 
Vierde plaat van de Canadees Vangaalen. En wat weer een mooie. Deze man wint met elke plaat meer zieltjes en terecht. Het mooie is dat ie dat volledige met behoud van zijn eigen unieke stijl doet. Maar per plaat slaagt de mix beter. Aan de ene kant maakt Vangaalen singersongwriter muziek maar net zo makkelijk wisselt hij het af met meer luidruchtige noisy popsongs, met zo nu en dan Neil Young scheurgitaren of dissonante Sonic Youth klanken. Op Diaper Island staat een opmerkelijk groot aantal uptempo en enorm catchy nummers, die hij voor de eerste keer in een echte studio opnam. Afgewisseld met de ook zeer geslaagde rustige nummers maakt dat Diaper Island tot Vangaalen’s meest overtuigende en complete plaat tot nu toe.Tip voor Yo la Tengo fans ook. €16,90 (ook op vinyl)
Daar is ie: het debuut van People's Temple. Een stel jonge garagegasten die ergens gestoten zijn op het brandende middelpunt van vroege rhythm & blues Rolling Stones, de psychedelische garagerock van de Thirteenth Floortje Elevators en de nodige lsd freakbeat. Een behoorlijk indrukwekkend debuut dat probeert een stuk verder te reiken dan de gemiddelde neo garage band. En het lukt ze grotendeels ook nog. Een plaat met zoveel diepgang dat ie met elke draaibeurt dieper je binnenste binnendringt en meer mooie stukken naar boven brengt. Het enorme Stones-achtige Where You Gonna Go is de hit maar verder is dit een aaneenschakeling van indrukwekkende voorbeelden hoe je in 2011 op een intrigerende manier om kunt gaan met de erfenis van de jaren 60 en daar doen ze aardig wat denken aan de eerste twee platen van The Black Lips. Klassiek debuut. €13,90 (ook op vinyl leverbaar)
Geweldige plaat die ons met de draaibeurt meer weet te overtuigen. Amerikaanse band die met hun sound ergens op een hele vreemde plek zit, midden tussen de twangy, reverby beetje jaren ’80 klanken van bands als Echo & The Bunnymen en the Cure, het dreigende bassgeknor van Joy Division en het meer garage geluid van bands als Strange Boys en The Black Lips. Verstopt in alle nummers zitten fijne hooks. De combinatie werkt als een lier. ‘San Felipe finds darkness in walking the line between’60s garage and ‘80s new wave’ aldus 
Machtige mooie woestijnmuziek uit Mali. Wie van Tinariwen houdt, kan dit blind kopen. En voor wie Tinariwen net iets te leeg en kaal is, is Tamikrest misschien net een betere manier om in de wereld van de Tuareg woestijnmuziek te stappen. Want alhoewel zeer autenthiek, is Toumastin ook vreselijk toegankelijk. Behoorlijk melodieus, enorm meeslepend en heel erg sfeervol. 
In korte tijd ontstond er een behoorlijke buzz rond het debuut van dit duo uit Mississippi. En terecht want GB City hakt er behoorlijk in, from the get go. Zit wel een beetje in de hoek van de Black Keys maar veel meer geïnspireerd door stevige rock & roll. Waar The Black Keys bijna altijd als een duo klinken, klinkt dit koppel als een hele band die ook nog eens recht vooruit rockt. ‘This record is the soundtrack playing in your head when you're fucked up and walking home in the middle of the night.' De roots van Black Keys en White Stripes zijn overduidelijk de blues, Bass Drum of Death klinkt zonder meer als een punkrock band. Zowel qua sound als qua inzet, spirit en uitstraling. €16,90 
20 jaar heeft het geduurd maar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan voor de legendarische Feelies. Altijd in het bezit geweest van een unieke, uit duizenden herkenbare sound. Mooie understated vocalen, heerlijke in sound badderende gitaren. Altijd prachtig. En nog steeds. Want The Feelies in 2011 klinken eigenlijk net als vroeger. Soms is stilstand niet zo goed maar in het geval van the Feelies kan de tijd ons niet genoeg stilstaan. En ze zijn er ook nog allemaal, die magische namen van vroeger. Glenn Mercer, Bill Million, Dave Weckerman, Brenda Sauteren. De plaat heet niet voor niks Here Before. Maar het is verrekte fijn ze weer terug te hebben. Hele fijne plaat. €15,90 (ook op vinyl leverbaar)
Geweldige, en geweldig rauwe, live plaa5 van Bo Diddley, opgenomen in 1963, ergens op een strand in South Carolina. Het duurt maar 30 minuten maar dat zijn dan ook, en we citeren even met goedkeuring de 
Tweede geslaagde Shannon & The Clams plaat op rij. Een beetje de voorlopers vormend van de huidige, zeer vruchtbare 'garagedoowop' golf die momenteel de San Francisco scène vormt. Sonny & the Sunsets, Hunx & his Punx. En dus deze band. Op het met de mooie naam 1234 Go! getooide label. 12 mooie, goeie voorbeelden van deze lekkere garage doowop sound. Enorm geworteld in muziek uit de jaren'50 en in de girlgroup sound uit de jaren '60. En wat meer punk hier en daar dan de twee andere bands. Erg goed gedaan. 
Smog 's Bill Callahan is niet het jofelste nootje ter wereld maar hij maakt wel met grote regelmaat zeer geslaagde platen. Dit is er ook weer zo eentje. Soms valt ie wel eens over de grens van de depressiviteit maar op Apocalypse weet ie dat gevoel om te zetten in zeer intrigerende liedjes. Soepel gezongen, zoals ook Leonard Cohen en Lou Reed dat kunnen, en muzikaal spannend in elkaar gezet. Soms klinkt het als hedendaagse popmuziek maar soms lijkt Callahan ook in een ver verleden te verkeren. Maar elk nummer is spannend in elkaar gezet. Hier en daar een fuzz gitaar maar net zo makkelijk een tokkelende banjo. Mooie plaat. €16,90
Een godsgeschenk, deze geweldige 27 track verzamelaar op El Toro van Nolan Strong & The Diablos. Rauwe doowop, Vocal group en rhythm & blues, bij Fortune Records hadden ze er patent op. Het legendariche label van oa André Williams en Nathaniel Mayer, had vooral met Nolan Strong & the Diablos een 'grote naam'. Hier dus een prachtig overzicht van het Fortune werk van Strong, dwz zijn jaren '50 opnames (rechtenvrij?). En aangezien Fortune consequent weigert de boel zelf her uit te brengen, moeten we het hier mee doen. We zijn er in elk geval zeer blij mee. €15,90
Lekker zomers knutselplaatje van Noah Lennox, drummer van Animal Collective en a.k.a. Panda Bear. Op het in Lissabon (een van de nummers heet 'Benfica') opgenomen 'Tomboy' zijn gitaren en synthesizers dominant en is de sound donkerder en wat meer gestroomlijnd dan vroeger. Flink ondergedompeld in de reverb en soms zelfs wat dubby. Een soort wall of sound produktie die beklemmend zou kunnen werken maar op de een of andere manier toch heel open overkomt. De Volkskrant was ook behoorlijk positief: “geef de plaat wat tijd, en je hoort een opgewekte, zomerse popplaat met in Last Night At The Jetty een liedje dat zich kan meten met het allerbeste van Animal Collective. Een bijzonder mooi popalbum, deze vierde van Panda Bear.” 
Fenomenale hitmachine uit de jaren ’60, The Hollies. Dat wordt nog wel eens onderschat. Vooral omdat je hits inmiddels allemaal Arbeidsvitaminen klassiekers geworden zijn. Maar het is soms goed je nog eens te realiseren hoe bijzonder dat eigenlijk is, zo’n lange tijd hit na hit scoren en dat na 40 jaar bijna al die hits nog steeds recht overeind staan. The Hollies waren op hun best in de periode dat Graham Nash in de band zat, voordat hij aftaaide naar oa Crosby, Stills, Nash en Young. April 1963 tot oktober 1968. In die gouden jaren zitten in zijn geheel in dit prachtige, goedkope boxje! 6 cd’s, onder de €30. Al die hits, a kant en b kant, alle zeven lp’s. En ook nog aangevuld met unreleased versions hier en daar. Volledige tracklisting 
Derde Davila 666 plaat is hun beste tot nu toe. De tweede op In The Red. Geen enkel zwak moment, prima afwisseling. Van een mooie beatballade naar een lekker voortstompende garagekraker. Afkomstig uit Puorto Rico maar geworteld in de beste beatmuziek van de westerse wereld. Beetje rauwe Stones, beetje hedendaagse Black Lips. En verder iets van alle goeie dingen uit de jaren ’60 pop. Goeie hooks, lekkere koortjes, bij vlagen gemaakt om mee te bleren, fijna ruimtelijke produktie, zeg maar Spector-lite, het wemelt van de heerlijke tamboerijnen. "With hooks that share a tackle-box with the first three Ramones records, Tan Bajo is one of the year’s best punk ’n’ roll efforts, and one that will hopefully propel this talented band to a place alongside their better-known peers" aldus toonaangevend fanzine
De eerste grote ‘hit’wat ons betreft van 2011. Op hun vierde plaat komt Papercuts tot grote wasdom. Alles klopt tot in de puntjes deze keer. Prachtige nummers, prachtig geproduceerd. Dreampop wordt het hier en daar genoemd maar dat doet Fading Parade niet helemaal recht. Dit is vooral een prachtig popplaat, maar een enorm spectrum aan klanken, van strijkers, autoharp, mellotron, oude Moog synthesizers, 12-snarige gitaar tot pianos. En toch klinkt alles open en ruimtelijk. Doet ons ook een beetje denken aan de sfeer op de eerste Band Of Horses plaat, die trouwens net als deze plaat ook op Subpop zat. Heerlijke plaat en onze meest gedraaide plaat in de winkel tot nu toe dit jaar. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
J
Hehe. Eindelijk heeft Lucinda Williams weer een plaat gemaakt die zich kan meten met haar beste werk, Car Wheels On A Gravel Road. Lekker rauwe, tegen dronken aanhangende, presentatie, erg mooi ‘close’ geproduceerd door Don Was, die zich hiermee een adept toont van de T-Bone Burnett school van produceren. Los daarvan ook een flink stel erg goeie nummers. “she’s a little Hank Williams, a little John Coltrane, a little Chet Baker and a little Loretta Lynn” schreef iemand ooit ergens over haar. Als je na Car Wheels On A Gravel Road geen enkele Lucinda Williams plaat meer goed genoeg vond om aan te schaffen is dit misschien het moment om maar weer eens in te stappen. Het is in elk geval de beste plaat die ze heeft gemaakt sinds die plaat. De 2cd versie bevat een volledige cd met demos. €18,90 (2cd €24,50; ook op vinyl leverbaar)
Om gelijk maar de vraag in de titel te beantwoorden: een debuutplaat die niet aan de hooggespannen verwachtingen zou voldoen. Dat hadden we verwacht. Want The Vaccines zijn de grote hype in Engeland van het eerste deel van 2011. Maar na een paar keer luisteren kunnen we niet anders concluderen dan dat The Vaccines een verrekt leuke, frisse, aanstekelijke en opwindende debuutplaat hebben gemaakt. Pretentieloos in de beste zin van het woord, prima liedjes, lekker afwisselend. De nodige liedjes zouden niet hebben misstaan op de tweede of derde Undertones platen bijvoorbeeld en dat is best een hoog niveau. Geen idee of The Vaccines een goeie tweede plaat in zich hebben maar dit zeer geslaagd debuut staat stevig in de boeken. €8,90 (ook op vinyl levebaar, wel stuk duurder)
We kunnen de vinger er niet precies op leggen waarom, maar we draaien m vaak, de nieuwe Iron & Wine. Beetje stiekeme plaat, in eerste instantie niet echt opvallend. Maar bij nader inzien valt wel op dat er geen echt slecht nummer op staat en dat de hele plaat van a tot z prima draaibaar is. Elk nummer wel iets intrigerends. En na vier nummers zijn we meestal vergeten dat we naar Iron & Wine luisteren. Iron & Wine is nog nooit zo dicht bij een pop sound geweest als hier. Hier en daar een funky soundje zelfs. Mooie volle productie ook. De BBC recensie vind je 
Stel uit Portland, Or met een plaat die iedere fan van Portishead en soorgelijke bands zeker moet proberen. Jaren geleden vielen dit soort plaat bij bosjes uit de lucht, nu niet meer. Maar ook in die hoogtijdagen van dit soort muziek had deze cd van Tu Fawning geen slecht figuur geslagen. Zelfs bij Nu.nl ontdekten ze deze prima plaat al. Hun recensie vind je